کیست آن کسی که او را دوست خود بگیرم ؟
رفیق و مونس و همدم و هم سخن من کیست ؟
آنکه بار تنهایی را از دوشم بردارد ،
آنکه گوشه ها و زوایای تاریک زندگیم راروشن کند .
آنکه راه پر ملال و گاه پر خطر زندگی
را با او طی طریق کنم ؟
بسیار کسان بر سر راهم قرار می گیرند .
من رازهای درونم را در لفافه کلمات
به دیگران باز می گویم .
و در پی این هم سخنی ،
و بعد از زمانی ، گاه کوتاه ،
و گاه بلند به اندازه یک عمر تازه به خود می آیم که :
وه چه خام خیال بوده ام
که فلانی را دوست خود گرفته ام
"ای وای بر من ، کاش فلان شخص را دوست خود انتخاب نکرده بودم" سوره فرقان : 28
هم آنانی را که از لابلای نوشته هایشان دوست و گاه معلم خود گرفته ام .
و آنانی که از لابلای هزاران تصویر ، نوشته ، مجله ، فیلم و ... دوست خود پنداشته ام .
می دانید هر گاه به پشت سرم ، به عمر گذشته ام نگاه می کنم ، خیلی چیزها را تأثیر گذارنده بر خودم می بینم .
اما اینکه حیاتی ترین تصمیمات عمرم ،
اصلی ترین خطوط زندگیم ،
و گذران بی بازگشت سیلان وار عمرم را ،
بیشتر از همه تحت تأثیر چه چیزی گذرانده ام
و یا بهتر بگویم از کف داده ام ،
یک کلمه بیشتر نیست – رفیق .


نوشته ای از یك عاشق به نام :وحید| دوشنبه سیزدهم مهر 1388 | 2:57 بعد از ظهر |
+ | موضوع:
|